Interviews en recensies

 
 
 

Zangeres Ino Kruysen beleeft haar muziek

 

door Joke Korving
Haagsche Courant, 27 november 1999.

De soldaat, enige overlevende van een oorlog, ligt op de grond. Boven zijn hoofd cirkelt een zeemeeuw. De man kijkt ernaar en ziet de bewegingen van de vogel, zijn 'wals van balanceerkunst, zijn ongelooflijke balans'.

'Gaviota, gaviota', zingzegt Ino Kruysen als we haar vertellen dat dit onze favoriet is van haar cd 'Vals del equilibrio'. "Het is een prachtlied", knikt ze.

'La Maza' is nog zo'n nummer dat je grijs draait. "Dat gaat over het geloof in leven, in de pijn en de vreugde", vertelt de Haagse. "Die zijn immers inherent aan elkaar; je grootste vijand kan je beste leermeester zijn. Het lied vertelt 't vechten om te overleven en het vieren van het leven. Dat je voor al deze gevoelens woorden kunt vinden en die ook nog mooi op muziek kan zetten. Dat is toch grote klasse".

De Cubaan Silvio Rodriguez schreef tekst en muziek voor zowel 'La Gaviota' als 'La Maza'. Ino Kruysen kwam via, via aan zijn muziek. Inmiddels kent Rodriguez haar cd. De Cubaan reageerde enthousiast en stuurde haar nieuwe nummers. Die is zij nu met haar band aan het bewerken.

Tekst

"Van de tekst blijven we af, maar de muziek is soms onherkenbaar. Als volgens ons bij een bepaald lied bijvoorbeeld de Japanse fluit past, dan doen we dat. Het bewerken gebeurt natuurlijk wel heel integer".

Percussionist Ignas te Wiel bespeelt de Japanse fluit. De andere bandleden zijn Reinhold Westerheide (gitaar), Alfredo Pechler (percussie) en bassist Eric Surmenian.

Haar eerste cd, die vorig jaar is verschenen, heeft veel teweeggebracht. Zo heeft de zangeres in oktober meegewerkt aan het Crossing Border Festival en gaf zij onlangs een concert in Diligentia. Dat theater heeft haar ook voor 2000 uitgenodigd. Er zijn optredens in Duitsland gepland en Ino is gevraagd voor het programma 'Goedendag Peru'.

"Ze hadden van vrienden mijn cd gekregen. 'Waar kan ik haar bereiken', vroeg de programmamaker. De Peruaan was verbaasd toen hij hoorde dat ik in Holland woon".

Spaans is voor Ino Kruysen een soort tweede moedertaal. Vanaf haar geboorte verbleef zij met haar ouders tijden achtereen op Ibiza. Ze kreeg er vriendinnetjes en leerde het Spaans spelenderwijs. De zangeres brengt mensen nogal eens in verwarring. "Peruanen denken dat ik uit Argentinië kom en volgens Spanjaarden ben ik een Zuid-Amerikaanse. Ik voel me gevleid; in ieder geval heb ik geen Nederlands accent", grinnikt Ino.

Zij studeerde klassieke zang aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Tegelijkertijd nam zij les in Afrikaanse percussie. Na haar opleiding studeerde ze in Londen bij de operazangeres Gita Denise.

Naast haar solo-optredens werkte de Haagse ook mee aan verschillende theaterproducties. Halverwege de jaren negentig begon ze langzaam een klein repertoire op te bouwen van Zuidamerikaanse liederen. Dat bracht ze met gitariste Regina Albanez op lunchconcerten in het Amsterdamse theater De Rode Hoed.

Haar broer, de beeldhouwer André Kruysen, gaf haar het laatste zetje om hiermee door te gaan. "Hij zei tegen me dat als hij weer door de cd-bakken bladerde, hij me daar wilde tegenkomen. Ik had zelf nooit aan een cd gedacht, maar wilde het wel proberen".

De zangeres stuurde een bandje naar de maatschappij Syncoop, waarna het snel was bekeken. Ze gaat heel zorgvuldig te werk bij de repertoirekeuze. "Wat ik wil zingen, is in Nederland bijna niet te vinden. Ik krijg de nummers meestal van Cubanen en Peruanen die hier wonen".

 


 

© Ino Kruysen | Agency Europe/World: Lerzan Berkant - rouge.lerz@gmail.com +31(0)643220284